YABAN MERSİNİ TOPRAK HAZIRLIĞI, DİKİM VE BAKIM

2 Ekim
Yorum Yok

TOPRAK HAZIRLIĞI, DİKİM VE BAKIM

Dikimden en az 1 yıl önce toprak analizi yaptırılmalıdır.Arazide var olan çok yıllık yabani otlar temizlenmelidir. İlkbahar dikiminde, sonbaharda yapılan toprak işlemesi yeterli değildir.Toprak işleme ve diskaro çekildikten sonra yapılacak olan herbisit uygulaması ile çok yıllık yabani otların birçoğuna ait olan tohumlar öldürülür.Arazideki çukur alanlar doldurulup tümsekler dağıtılır.Organik madde kapsamı düşük olan yerlerde toprak organik madde içeriği artırılmalıdır. Bu amaçla talaş, rendelenmiş odun atıkları, kompost, ahır gübresi, yüzey örtücü bitkiler ve diğer organik madde çeşitleri kullanılabilir.

Maviyemişler sıra üzerinde 1- 1,5 metre aralıkla diklirken sıralar arasındaki mesafe 1,5 ile 3 m. Arasında değişmektedir.Bu aralık mesafelerin seçiminde dikkate alınması gerekenler hasat sırasında makine mi yoksa işçi mi kullanılacağı, bahçede mekanik aletlere yer verilip verilmeyeceği ve hava akımı ile güneşlenme durumlarıdır.Sıralar arasında 1,5 m. mesafe bırakılması sadece yürüme yolu için uygundur.Öte yandan 3 metrelik genişlik birçok makine için uygun olacaktır.

Dikimde dinlenme halinde kuvvetli, gelişimi iyi, virüslerle hastalıktan ari, ismine doğru2 veya 3yaşında, tüplü veya açık köklü maviyemiş fidanları kullanılmalıdır.Fidanlar mümkün mertebe dikime yakın zamanlarda satın alınmalı ve dikim alanına aktarılmalıdır.Dikimde kullanılacak olan fidanların 2 yaşından küçük olması istenmezken 3ve daha yaşlı fidanlarda adaptasyon sorunu çıkabileceği için tercih edilmemektedir .Maviyemiş fidanlarından erken verim almak için 2-3yaşında, 50-60 cm. boyunda fidanlarla işe başlanmalıdır.Dinlenme halindeki fidanların dikimi ilkbaharda toprak çalışılabilir hale gelir gelmez yapılmalıdır. Dikim sırasında dikim çukuruna gübre konulmamalı, sadece torf kullanılmamalı ve torf+toprak veyatoprak+yanmış gübre karışımı kullanılmalıdır. Çok ince köklere sahip olan fidanlar dikim sırasında ve sonrasında asla nemsiz bırakılmamalıdır.Tüplü veya saksılı fidanlar

yılın herhangi bir döneminde dikilebilirse de genel olarak toprak sıcaklığının nispeten soğuk olduğu ve kök gelişiminin engellendiği Eylül-Ekim aylarında dikilmeleri tavsiye edilmektedir.

Maviyemişler malçlanmış olan olan mineral topraklarda genelde daha iyi gelişme gösterir. Verime yatmış maviyemiş bahçelerinde toprak yüzeyinin 13-15 cm kalınlığında malçlanması ile toprak serin tutulur, toprak nemi muhafaza edilir, toprak organik maddesi artar, toprak yapısı iyileştirilir ve tek yıllık yabancı otlar kontrol altına alınmış olur.

Maviyemişler son derece yüzeysel yayılma gösteren çok ince köklere sahiptirler. Dolayısıyla sıra üzerinde toprak işleme veya derin çapa yapılmaz.

Maviyemişler yüzlek kök yapısına sahiptir ve kurağa karşı toleransları yoktur. Maviyemişler haftalık olarak 25-35 litre suya ihtiyaç duyar. Haziran ortasından Eylül sonuna kadar sulama yapılmaktadır. Meyvelerin irileşmeye başlamasından hasada kadar geçen süre içinde su ihtiyacı çok daha önemlidir.Bu periyot aynı zamanda gelecek yılın ürününü oluşturacak olan çiçek tomurcuklarının oluştuğu dönemdir. Sulama suyu kalitesi ve miktarı da önemlidir.Sulamada kullanılacak suyun miktarı hava sıcaklığı, ışık miktarı, nem, rüzgar hızı, bitkinin yaşı ve gelişme safhası gibi bir çok faktöre bağlı olarak değişir.

Azot, Fosfor ve Potasyum gibi makro besin maddelerinin düzenli olarak toprağa ilave edilmesi gerekmektedir. Gübre ihtiyacı mutlak olarak yaprak ve toprak analizlerine göre belirlenmelidir. Azot ihtiyacı için vejetatif gelişme ile meyve miktarının gözlenmesi ve yaprak analizi yapılması gerekir.Gübreler dinlenme döneminin sonlarına doğru verilebilirse de 3 eşit parçaya bölünerek;

1- Uyanmadan hemen önce

2- Çiçeklerdeki taç yapraklar dökülünce(Mayıs)

3- Haziran’da verilmesi daha uygundur.

Gübrelerin tamamı çalı diplerine ve yan dalların izdüşümüne verilmelidir.Eğer bitkilerin gelişmesi zayıfsa her yıl veya iki yılda bir toprak pH’sının kontrol edilmesi gerekmektedir.Toprak pH değeri çok yüksekse yaygın olarak Demir eksikiği ortaya çıkar.Normalde genç yapraklara yaşlılara göre daha açık yeşil renktedir ve çoğunlukla hafif kırmızımsı renk tonuna sahiptirler.Demir eksikliğinde genç yapraklar solgun sarı renk alır, gelişmeleri engellenirler ve bitki zayıflar.Demir eksikliği meydana geldiğinde toprak pH’sını düzeltmek için ne gerekiyorsa yapılmalıdır.

Maviyemişler fazla besin maddesi tüketebilen bitkilerdir. Yetersiz beslenme durumunda yapraklarda küçülme, kırmızımsı lekelerin oluşması, büyümenin yavaşlaması hatta durması ve verimde düşme meydana gelir.Maviyemişler Azotu nitrat formunda değil amonyum formunda alırlar.Nitrat ve klor seviyesinin yüksekliği toksik etkiye sebep olur. Yaygın olarak kullanılan gübre amonyumsülfat (! N) gübresidir. Bu gübre bir yandan toprağa azot katarken diğer yandan pH düzeyini düşürerek toprağın asitleşmesini sağlar.

Kompostlaşmış talaş, kabuklar, odun parçaları, çam iğneleri dikim öncesi toprağa karıştırılmış ise bu maddelerin parçalanması sırasında topraktaki azot azalır.Böyle durumlarda gübreleme sırasında azot miktarı artırılmalıdır.Toprak yüzeyine serilen malç için ilave azotlu gübreye ihtiyaç yoktur.Kompostlanmamış ahır gübresi ile tavuk gübresi yüksek derecede tuz içerir ve zamanla bu tuz maviyemişlere toksik etki yapar. Ahır gübresi pH değerini yükseltir ve bitkiler besin maddelerini daha az veya hiç alamaz. Gübrelemede kullanılacak ahır gübresi öncelikle 1-2 yıl bekletilmeli, sık sık yıkanarak tuzdan arındırılmalı ve gübreleme sonrası toprak pH’sı dikkatli bir şekilde takip edilmelidir.

Bitkilerde yeni büyümenin meydana gelmesi, verim ile bir sonraki yılın ürününü oluşturacak olan çiçek tomurcuklarının meydana gelebilmesi için azot düzeyinin yeterli olması gerekir.Aşırı azot vegetatif gelişmenin aşırı olmasına, sonbaharda odunlaşmamış sürgün sayısının artmasına, kış

soğuklarının zarar riskinin artmasına, çiçek tomurcuğu oluşumunun sınırlı kalmasına ve meyve olgunluğunun gecikmesine sebep olur. Yeteri kadar azot alamayan bitkilerde ise büyüme yavaşlar, yaprak renginde zayıflama görülür, gelişme yavaşlar veya engellenir ve mevsim bitmeden önce büyüme durdurulur. Azot eksikliğinin çok ciddi olarak ortaya çıktığı organ yapraklardır ve bu yapraklar kırmızıya dönerek verimin azalmasına sebep olurlar. Bitkilerdeki fosfor eksikliği genel olarak yaprak uçlarında koyu morumsu yeşil renklenme ve yaprak altlarında koyu mor renklenmenin meydana gelmesi ile karakterize edilir. Potasyum eksikliği öncelikle sürgün uçlarının ölmesi ile ortaya çıkar.Yaprak kenarlarının iç kesimlerinde ise ölü noktalar meydana gelir. Eksiklik ilerledikçe yaşlı yaprakların kenarları kavrulur ve yapraklar sertleşir. Kalsiyum eksikliğinde yaprak damarları sararır ve yapraklar kavrulur.

Bölgemizde,bitki çiçeklerine musallat olan Bakla Zınnı (Tropinota hirta) böceği büyük ölçüde verim kayıplarına sebep olmaktadır. Korunmada ise yarıya kadar su doldurulmuş mavi renkli leğenler kullanılır. Mavi renkbu böcekler için cezbediciözelliktedir.

YORUMLAR
Hiç yorum yapılmamış
© 2018 Yekten.NET Tüm hakkı saklıdır izinsiz kopyalanamaz...